DIY Busy board / activity center

De een ziet een deurknop, ik zie…

Stel. Je hebt – om welke reden dan ook – een heleboel spullen (rondslingeren?) in huis waar je zo 1-2-3 geen gebruik voor hebt. En, je hebt/kent kleine kids. Geloof me, dat is een prima combi. Want ik vertel je natuurlijk niks nieuws als ik je zeg dat alles dat niet bedoeld is als speelgoed, nu juist het allerleukste speelgoed is ?.

Zo ook bij ons. Regelmatig moet ik allerlei niet-geschikt-voor-kinderen-spullen uit grijpgrage handjes zien te wurmen. Spullen die ik zelf wel gebruik, overigens.

Maar, zoals gezegd, we hebben hier een soort post-verbouwingsopslag en ik wil van alle zooi af ?. En ik wil ook graag ietsje minder zingend, gillend, piepend, toeterend speelgoed. Dus waarom het nuttige niet met het aangename combineren?

Je raadt het al… Ik heb weer eens een idee hoor. Dit keer wordt the kids daddy echter ook enthousiast ?. Hier kan hij zijn ei ook wel in kwijt. We gaan een busy board maken!

Een goed begin…                               Allereerst op zoek naar een geschikte ondergrond. In ons geval twee (ja, zoveel zooi of idee├źn – afhankelijk van hoe je het bekijkt ? – hebben wij). We gebruiken twee planken en maken er een op zichzelf staand exemplaar van: stevig genoeg om omvallen te voorkomen. Best handig, ook. 

Vervolgens alle kasten en lades in de schuur omgekieperd en een selectie van het tevoorschijn komende spul gemaakt. Denk hierbij aan haakjes, grendels, lichtschakelaars, spiegeltjes, sleutels met hangslotjes, sleutelhangers, deurklinken, decoratiehangers, wasknijpers, deurbellen, fotolijstjes, ventilators,  deurknoppen, enzovoorts.
Zoals ik al zei: ik begon met een idee. Een redelijk eenvoudig idee. Maar dat idee groeide en groeide, mede dankzij mijn technische wederhelft. Want toen ik vroeg of hij een werkend lampje wilde monteren, ging hij dus los. Resultaat: een doordacht elektronisch systeem (dat wordt aangedreven met een oude auto-accu, ik bedoel maar… ??) met een stekkertje, verschillende contactpunten, schakelaars, ventilatoren en zelfs een slangetje waar door de aandrijving van een motortje vloeistof doorheen wordt gepompt werd geboren… een grote uitdaging voor die little ones, want alles aan deze kant van het bord werkt alleen als de kids de goede combi stekker en contactpunt vinden!

Techniek alom!

‘Mijn’ kant van het bord is meer traditioneel, sensorisch zeg maar. Daar vind je gekleurde deurknoppen, haaksluitingen, rammelende hangers en gekleurde stenen op een scharnierend fotolijstje. Ik ben dan ook super blij met mijn echte ouderwetse (uit 1964!) bakelieten PTT telefoon. En ook die is een hit! Zo grappig om te zien dat mijn kids die al swipend opgroeien met iPads, iPhones en iPods, wel meteen begrijpen dat dat grote zwarte apparaat bedoeld is om (oma) te bellen!
Vintage is forever!

Inmiddels staat dit zelfgemaakte activity centre al een tijdje in de kamer en het blijft een groot succes. Alledrie vermaken Liam, Gwen en Lynn zich er prima mee. Mission accomplished dus! 

Maak jij ook weleens iets zelf? Let me know! 

 

Een liefdevol 2017!

Een nieuw jaar. Nieuwe ronden, nieuwe kansen. We wensen elkaar allerlei goeds, waaronder vaak een liefdevol nieuw jaar. En voor mij is 2017 ook echt al zo begonnen. Maar misschien niet om de reden die je zou verwachten…

Ik wandel door mijn eigen buurtje, genietend van de gezellige sfeer die door de ramen van de verlichte huizen wordt verspreid. Het loopt tegen achten, en het is al erg rustig op straat.

Niet vaak ben ik zo dichtbij huis ‘op locatie’. Met enkele minuten (op mijn tempo ?) ben ik al op de plaats van bestemming: de thuisbasis van I., B., O. en J., een jong gezin dat volgende maand samen voor het spreekwoordelijke ‘altaar’ (het is tenslotte maar een tafel, wel een heel mooie, maar toch) zal staan om ten overstaan van mij elkaar het ja-woord te geven. Twee van de vier hoofdrolspelers heb ik helaas nog niet in levenden lijve ontmoet, die lagen net op bed toen ik aankwam ?. Maar hun rol in het geheel is uiteraard onmiskenbaar.

Het liefst spreek ik bij aanstaande bruidsparen thuis af voor het voorbereidende gesprek. Ik stap daarmee namelijk letterlijk hun wereld in en dat geeft me een beter beeld van de mensen die ik in de echt mag verbinden. Je voelt je er als aanstaande bruid(egom) niet alleen het meest op je gemak, wat goed is voor de sfeer tijdens het gesprek dat voor sommige mensen toch spannend is, maar je interieur zegt natuurlijk ook veel over je en ik geniet er altijd van als mensen vol trots over hun huis vertellen. Soms is dat nog in het stadium van afbouw en worden de bouwtekeningen en -foto’s uitgebreid toegelicht en soms wonen de aanstaande echtgenoten er al jaren samen en liggen er al vele herinneringen die worden opgehaald. Zo bijzonder om daar – als vreemde – deel van te worden gemaakt!

En misschien is het toeval, maar als er eentje is, word ik ook altijd heel warm welkom geheten door de kat des huizes. Zo ook dit keer: Door vindt het maar wat gezellig dat ik haar fauteuil uitkies om de avond in door te brengen. (Ik schrijf nogal wat dus een goede plek is onmisbaar.) Ze kruipt tegen me aan en mengt zich meermalen in het gesprek en wordt daarmee vanzelf ook onderwerp van het gesprek. ? Hieronder kun je ze zien. Ondertussen heb ik dus al aardig soortgelijke foto’s op verschillende adressen gemaakt. Ik heb daar nog niet veel collega’s over gehoord, dus het zal wel bij me horen…

Door ?
Na een kleine 3(!) uur (een persoonlijk record!) neem ik afscheid van Door en haar baasjes I. en B., mijn hoofd vol inspiratie voor mijn speech. Ik kan niet wachten! Nu maar hopen dat ik een mooie bijdrage kan leveren aan hun nu al mooie en liefdevolle start van 2017! Als dat zo is, dan deel ik dat volgende maand graag met je!

Mijn trouwseizoen 2017 verklaar ik hierbij voor geopend!