Zeeuwish pearl spant de kroon!

De eerste verjaardag van zo’n ukkepuk vind ik toch altijd een extra grote mijlpaal (want ja, er zijn er zoveel!). Ik heb er inmiddels drie mogen vieren en ik probeerde er qua aankleding altijd een draai aan te geven die echt bij dat kind pastte. De laatste was Lynn: een lief meisje met een pittig randje, zal ik maar zeggen. Lief en stoer tegelijk. 

Al zoekend naar leuke ideetjes voor op het wensenlijstje, stuitte ik (weer) op de webshop “Kruumeltje” (lekker Zeeuwish!) van een bekende van mij. Ook een jonge moeder, Linda, met twee rechterhanden wat kinderstyling betreft. En die kunde deelt ze dus enthousiast met ons ;-). Hoewel ik super veel leuke dingen in haar shop zag (denk aan hippe naamslingers, wagenspanners, opbergmandjes en meer), vond ik niet wat ik op dat moment zocht. Ik was op een missie, zal ik maar zeggen. Op zoek naar een vilten verjaardagskroon! Zoals ik al zei, vond ik die niet bij Kruumeltje, maar een brutaal mens heeft de halve wereld en dus stuurde ik gewoon een berichtje met de vraag of ze zoiets wilde en kon maken. En wat denk je? In no-time en voor een prima prijsje (ik kan er niet voor achter een naaimachine gaan zitten klungelen ?) kon ik hem ophalen! En je vindt hem nu ook in de shop ;-). 

Niet alleen Lynn is blij met haar kroon, ook broer en zus wilden hem graag op. En dat kan, want ik heb gekozen voor een neutrale kleurstelling en patches 1-5 zodat ze hem allemaal een aantal keren kunnen dragen. Nooit meer verlegen om een verkaardagskroon! 

Prima speelgoed, zo’n kroon!

Ook shoppen? Kijk even op hun site of Facebookpagina! Have fu-hun! En laat je even weten wat je gescoord hebt?

Een nieuw begin!



Photocredits: mij onbekend, via Pinterest

De afgelopen dagen had ik de verkiezingsuitslag nog in mijn hoofd, zoals zovelen. Hoe anders had het kunnen aflopen. Wat als niet zoveel mensen gebruik hadden gemaakt van hun sterk bevochten en verworven stemrecht? En wat is er veel gesproken over ‘de Nederlandse identiteit’. Want wat betekent dat nou eigenlijk?

Die gedachten nam ik mee, toen ik door twee heren in hun (aanstaande) huis werd verwelkomd. De een is wat uitbundiger dan de ander, maar allebei zien ze er gelukkig uit. Ze hebben zin in hun verdere leven samen, terwijl ze terugkijken op hun levens die stiekem al verder gevorderd zijn dan ik had gedacht ;-).

Samen hebben ze zoveel raakvlakken; ook wat betreft hun religieuze achtergrond. Alles klopt. Nu wel. Vroeger was dat heel anders, werden ‘zij’ door hun geaardheid als ‘ziek’ bestempeld. Maar tegenwoordig is dat gelukkig (!) helemaal anders. Daarom gaan ze nu samen officieel een nieuwe toekomst tegemoet. Ze gaan niet trouwen, maar een geregistreerd partnerschap aan. Dat dat juridisch praktisch niks uitmaakt (lees ook m’n blogpost van vorig jaar hier) weten ze. Maar gevoelsmatig is het voor sommige mensen uit hun omgeving beter te accepteren, zodat ze daarvoor kiezen. Zonder zich bezwaard te voelen, passen ze zich toch een beetje aan. Maar dat is van ondergeschikt belang, want ze kijken er zo naar uit! En ik mag aan de start van hun reis staan over een paar weken. Wat een eer! Wat een vrijheid! Wat een identiteit!

Goede week gewenst!