Zo klein, maar zo waardevol… 💝

Ze pakte mijn hand stevig vast. De moeder van de bruidegom, met wie ik zoveel fijne interactie had tijdens de ceremonie, die zo druk bezocht werd. Ik sprak haar, nadat ik de ceremonie had afgesloten en het bruidspaar en de ouders had gefeliciteerd. Ze vertelde me dat enerzijds verdrietig was dat weer een van haar kinderen haar nest verliet, maar dat ze tegelijkertijd zo gelukkig was met de nieuwe (schoon)dochter die ze in ruil daarvoor erbij kreeg. Ze wilde het niet toegeven, maar ze schoot vol. Haar ogen vulden zich met tranen en snel griste ik met mijn vrije hand mijn tissuebox van tafel en gaf haar een tissue. Toen zei ze, heel zacht: “Zulke mensen heb ik ook nodig; mensen die voor mij zorgen.” We keken elkaar nog even veelbetekenend aan en namen daarna afscheid. Dat was het. Zo klein, maar zo waardevol. Mijn slogan is niet voor niets: de liefde zit hem in de details! 💝

“Als de puzzelstukjes op hun plaats vallen, begint de reis naar jezelf.”

Dit citaat gebruikte ik tijdens de huwelijksceremonie van vorige week. Het paste als een puzzelstukje 😊 Graag deel ik een korte terugblik met je!

Ik kijk nog even achterom terwijl het grote hek dat het Arendsslot omheint, in het slot valt. Ik heb weer genoten van deze ceremonie, waarbij ik me eigenlijk vooral één van de (dierbare) gasten heb gevoeld. Met het verschil dat ik bovengemiddeld veel praatte dan 😉.

C & C, wat vind ik jullie een stralend en lief stel. Het lot bracht jullie letterlijk samen, als een puzzel waarvan de stukjes op hun plaats zijn gevallen. Het duurde alleen zeven jaar voordat dat gebeurde. Maar er is dan ook een plaats en tijd voor alles en iedereen. Sommige dingen hebben meer tijd nodig. Wat ben ik blij dat jullie jullie harten hebben gevolgd en ervoor zijn gegaan. Waar jullie van droomden, wat jullie zochten, dat hebben jullie gevonden. Het bestaat dus echt!

Bron afbeelding: Pinterest

Vanaf nu begint jullie nieuwe leven samen. Ik hoop dat het een lang en gelukkig leven wordt!

Lieve C & C, dank jullie wel dat ik bij jullie huwelijk mocht zijn! Veel geluk samen met K in jullie eigen nieuwe kasteel!

L’amour toujours!

Picture this: op een camping in de Dordogne, heerlijk relaxend in een hangmat onder de zon die door de bomen schijnt en verder (bijna) helemaal niks. Behalve met de leukste mens(en) rondhangen in een Franse ambiance, dan.

Dat heb ik de afgelopen week gedaan, vlak nadat ik het huwelijk van de stralende I&M voltrok. Zij hebben een aantal jaar geleden een memorabele vakantie samen gehad; met precies die setting.

Niet alleen in mijn speech, maar ook toen ze elkaar hun liefde verklaarden voordat ze het ja-woord uitspraken, (I love it!) kwam die vakantie voorbij. Er werd veel gelachen en gehuild (happy tears, uiteraard!). En dat maakte het zo’n onwijs mooie en persoonlijke ceremonie, dat ik steeds een grote lach op mijn gezicht krijg als ik eraan denk. En ik denk dat het voor alle aanwezigen geldt, want de interactie met deze mensen maakte het helemaal af. Wat is het toch mooi om samen met elkaar, helemaal in het nu, de liefde en elkaar te vieren!

Lieve I&M, ik hoop dat jullie met net zoveel liefde en plezier terugkijken op die middag in het stadhuis! Dankjewel dat ik erbij mocht zijn en alle liefde en geluk gewenst! Dat jullie nog maar minstens 60 jaar met jullie neus in de boter mogen vallen!

Love is in the air, baby!

Letterlijk. Baby.

Want vandaag heb ik toch zo’n geweldige eregast meegemaakt tijdens deze ceremonie! De jongste ook, denk ik (er waren er meer). Ik heb het over het lieve kleine zoontje van I&M, dat een ‘grande entrée’ maakte in een versierde bolderkar. Amper 3 maanden oud en hij kwam de ringen ‘brengen’. Terecht begon één van de trotse oma’s te applaudisseren toen hij eindelijk bij papa (en later bij mama) op schoot mocht, vlak voor de ondertekening van de akten.

Bij het openen van de ceremonie, vroeg ik alle aanwezigen, maar vooral I&M (en mezelf) eens goed om zich heen te kijken en een ‘mental picture’ te maken van de prachtige kerk waarin we waren. Natuurlijk zijn er meer dan genoeg geweldige echte foto’s gemaakt van die indrukwekkende ruimte. Die vervangen was mijn doel ook niet. Ik wilde graag met het selecte gezelschap ‘in het moment’ zijn. Klinkt misschien zweverig, maar tegenwoordig gaat alles zo snel (langs je heen). Dat geldt zeker voor een bruidspaar op hun trouwdag. Ik wilde iedereen gewoon even bewust maken, verbinden.

Want daarvoor waren we toch ook daar. Om twee mensen, afkomstig uit twee ‘uithoeken’ van Nederland die elkaar desondanks hebben gevonden, te vieren en te zien hoe ze voor altijd officieel voor elkaar kozen. Wat ben ik blij dat ze dat in Goes hebben gedaan!

Volgens mij is het gelukt en waren we allemaal samen in het moment. De ceremonie was ontspannen; er werd gelachen en gehuild en de tijd vloog om. Datzelfde geldt vast ook voor de rest van de dag voor I&M. Ik hoop dat ze mogen terugkijken op een geweldige dag.

Lieve en vooral stralende I&M, zoals in ‘jullie’ liedje al wordt gezongen: hou elke dag alsjeblieft een beetje meer van elkaar. Ik heb genoten van vandaag, van jullie vrolijkheid, en van jullie innige en pure liefde voor elkaar, die zo van jullie afstraalt. Dank dat ik vandaag jullie huwelijk mocht sluiten!

Festival om de hoek! ✌?️

image

Officieel is de zomer hier. Als ik nu maar buiten kijk, merk ik er maar weinig van, maar afijn… Afgelopen weekend hebben we gelukkig wel wat kunnen proeven van de zomerse gezelligheid en wel in het stadspark De Veste, hier vlakbij. We hebben er even op moeten wachten, maar eindelijk dan ook een foodfest in het Goese! Yay!

Een ideale plek om even bij te kletsen met een lieve vriendin, onder het genot van een hapje en drankje. En dat heb ik vrijdag dan dus ook gedaan. Even de boel de boel gelaten en neergestreken tussen de foodtrucks en sfeervol verlichte bomen aan het water. Heerlijk!

Wij zijn niet eens bij de openluchtbios aangekomen, die me overigens wel heel tof leek, want we hebben gewoon lekker mensen gekeken. Altijd fijn ;-).

Op zaterdag had ik geen zin om te koken. En waarom zou ik ook, met zoveel fijne foodpreps op loopafstand? Hup, kids ingeladen en met de bakfiets die kant op gereden. Want ook voor de mini’s was het er prima vertoeven. De onze hebben met volle teugen genoten van een gedeelde puntzak frietjes en super leuk opgemaakt vers boerderij ijs van Puur IJs uit Oost-Souburg! Een Zeeuwish pearl dus!

Nu het festival seizoen officieel geopend is, gaan we die kleintjes deze zomer nog veel meer laten meemaken. Festivals kun je niet vroeg genoeg leren waarderen ;-).


imageimageimage

Hopelijk hebben jullie ook een fijn weekend gehad! Tot de volgende keer!

Schermafbeelding 2016-02-10 om 20.18.54

 

Nice to meet you, kinderarts en draagzak. Again.

  We worden ontvangen door een lieve kinderarts. Ik ken haar nog uit Liam z’n tijd. Weet dan ook dat we niet met een kluitje het riet zullen worden ingestuurd. Heel fijn.

Ik maak me niet eens al te veel zorgen, want Lynn groeit gewoon heel goed. Maar ze geeft wel ont-zet-tend vaak en veel over. De afstand die ze ermee bereikt wordt sinds de achtste week ook steeds groter. Bovendien lijken de darmen ook opeens problemen te geven. Dus toch wil ik dat er even een specialist naar haar (slokdarm) kijkt.

En inderdaad, een reflux en een geïrriteerde slokdarm. De dokter is verder hartstikke tevreden. Sterker nog, ze was verbaasd over de groei haha. Dat ken ik ook nog van de andere twee!

Gewapend met twee recepten én twee nieuwe controle-afspraken keren we weer huiswaarts. Blij dat de arts (net als onze huisarts trouwens) ons serieus neemt. De blijdschap nam ietsje af toen we de medicijnen mochten afrekenen bij de apotheek ?, maar ach, als het helpt dan is geen prijs te hoog!

Nu sjouw ik al weken met Lynn. Ze moet natuurlijk zoveel mogelijk rechtop worden gehouden. Maar dat is nog best pittig. Tijd voor weer een draagzak dus. Ik heb contact opgenomen met Ilse van Dragen aan zee en na een thuisconsult ben ik toch weer uitgekomen bij de carrier van Storchenwiege die ik na Gwen (die er niks aan vond), heb verkocht. Zul je altijd zien natuurlijk. Maar voor ik hem weer aanschaf, huur ik hem eerst even van Ilse. Het zou niet de eerste keer zijn dat dochterlief hem gauw genoeg beu is ?.

Veel moeders herkennen dit vast. Wat zijn jullie ideeën, ervaringen en tips? Ben benieuwd!

Schermafbeelding 2016-02-10 om 20.18.54