Zeeuwish pearl spant de kroon!

De eerste verjaardag van zo’n ukkepuk vind ik toch altijd een extra grote mijlpaal (want ja, er zijn er zoveel!). Ik heb er inmiddels drie mogen vieren en ik probeerde er qua aankleding altijd een draai aan te geven die echt bij dat kind pastte. De laatste was Lynn: een lief meisje met een pittig randje, zal ik maar zeggen. Lief en stoer tegelijk. 

Al zoekend naar leuke ideetjes voor op het wensenlijstje, stuitte ik (weer) op de webshop “Kruumeltje” (lekker Zeeuwish!) van een bekende van mij. Ook een jonge moeder, Linda, met twee rechterhanden wat kinderstyling betreft. En die kunde deelt ze dus enthousiast met ons ;-). Hoewel ik super veel leuke dingen in haar shop zag (denk aan hippe naamslingers, wagenspanners, opbergmandjes en meer), vond ik niet wat ik op dat moment zocht. Ik was op een missie, zal ik maar zeggen. Op zoek naar een vilten verjaardagskroon! Zoals ik al zei, vond ik die niet bij Kruumeltje, maar een brutaal mens heeft de halve wereld en dus stuurde ik gewoon een berichtje met de vraag of ze zoiets wilde en kon maken. En wat denk je? In no-time en voor een prima prijsje (ik kan er niet voor achter een naaimachine gaan zitten klungelen ?) kon ik hem ophalen! En je vindt hem nu ook in de shop ;-). 

Niet alleen Lynn is blij met haar kroon, ook broer en zus wilden hem graag op. En dat kan, want ik heb gekozen voor een neutrale kleurstelling en patches 1-5 zodat ze hem allemaal een aantal keren kunnen dragen. Nooit meer verlegen om een verkaardagskroon! 

Prima speelgoed, zo’n kroon!

Ook shoppen? Kijk even op hun site of Facebookpagina! Have fu-hun! En laat je even weten wat je gescoord hebt?

Een nieuw begin!



Photocredits: mij onbekend, via Pinterest

De afgelopen dagen had ik de verkiezingsuitslag nog in mijn hoofd, zoals zovelen. Hoe anders had het kunnen aflopen. Wat als niet zoveel mensen gebruik hadden gemaakt van hun sterk bevochten en verworven stemrecht? En wat is er veel gesproken over ‘de Nederlandse identiteit’. Want wat betekent dat nou eigenlijk?

Die gedachten nam ik mee, toen ik door twee heren in hun (aanstaande) huis werd verwelkomd. De een is wat uitbundiger dan de ander, maar allebei zien ze er gelukkig uit. Ze hebben zin in hun verdere leven samen, terwijl ze terugkijken op hun levens die stiekem al verder gevorderd zijn dan ik had gedacht ;-).

Samen hebben ze zoveel raakvlakken; ook wat betreft hun religieuze achtergrond. Alles klopt. Nu wel. Vroeger was dat heel anders, werden ‘zij’ door hun geaardheid als ‘ziek’ bestempeld. Maar tegenwoordig is dat gelukkig (!) helemaal anders. Daarom gaan ze nu samen officieel een nieuwe toekomst tegemoet. Ze gaan niet trouwen, maar een geregistreerd partnerschap aan. Dat dat juridisch praktisch niks uitmaakt (lees ook m’n blogpost van vorig jaar hier) weten ze. Maar gevoelsmatig is het voor sommige mensen uit hun omgeving beter te accepteren, zodat ze daarvoor kiezen. Zonder zich bezwaard te voelen, passen ze zich toch een beetje aan. Maar dat is van ondergeschikt belang, want ze kijken er zo naar uit! En ik mag aan de start van hun reis staan over een paar weken. Wat een eer! Wat een vrijheid! Wat een identiteit!

Goede week gewenst!

DIY Busy board / activity center

De een ziet een deurknop, ik zie…

Stel. Je hebt – om welke reden dan ook – een heleboel spullen (rondslingeren?) in huis waar je zo 1-2-3 geen gebruik voor hebt. En, je hebt/kent kleine kids. Geloof me, dat is een prima combi. Want ik vertel je natuurlijk niks nieuws als ik je zeg dat alles dat niet bedoeld is als speelgoed, nu juist het allerleukste speelgoed is ?.

Zo ook bij ons. Regelmatig moet ik allerlei niet-geschikt-voor-kinderen-spullen uit grijpgrage handjes zien te wurmen. Spullen die ik zelf wel gebruik, overigens.

Maar, zoals gezegd, we hebben hier een soort post-verbouwingsopslag en ik wil van alle zooi af ?. En ik wil ook graag ietsje minder zingend, gillend, piepend, toeterend speelgoed. Dus waarom het nuttige niet met het aangename combineren?

Je raadt het al… Ik heb weer eens een idee hoor. Dit keer wordt the kids daddy echter ook enthousiast ?. Hier kan hij zijn ei ook wel in kwijt. We gaan een busy board maken!

Een goed begin…                               Allereerst op zoek naar een geschikte ondergrond. In ons geval twee (ja, zoveel zooi of ideeën – afhankelijk van hoe je het bekijkt ? – hebben wij). We gebruiken twee planken en maken er een op zichzelf staand exemplaar van: stevig genoeg om omvallen te voorkomen. Best handig, ook. 

Vervolgens alle kasten en lades in de schuur omgekieperd en een selectie van het tevoorschijn komende spul gemaakt. Denk hierbij aan haakjes, grendels, lichtschakelaars, spiegeltjes, sleutels met hangslotjes, sleutelhangers, deurklinken, decoratiehangers, wasknijpers, deurbellen, fotolijstjes, ventilators,  deurknoppen, enzovoorts.
Zoals ik al zei: ik begon met een idee. Een redelijk eenvoudig idee. Maar dat idee groeide en groeide, mede dankzij mijn technische wederhelft. Want toen ik vroeg of hij een werkend lampje wilde monteren, ging hij dus los. Resultaat: een doordacht elektronisch systeem (dat wordt aangedreven met een oude auto-accu, ik bedoel maar… ??) met een stekkertje, verschillende contactpunten, schakelaars, ventilatoren en zelfs een slangetje waar door de aandrijving van een motortje vloeistof doorheen wordt gepompt werd geboren… een grote uitdaging voor die little ones, want alles aan deze kant van het bord werkt alleen als de kids de goede combi stekker en contactpunt vinden!

Techniek alom!

‘Mijn’ kant van het bord is meer traditioneel, sensorisch zeg maar. Daar vind je gekleurde deurknoppen, haaksluitingen, rammelende hangers en gekleurde stenen op een scharnierend fotolijstje. Ik ben dan ook super blij met mijn echte ouderwetse (uit 1964!) bakelieten PTT telefoon. En ook die is een hit! Zo grappig om te zien dat mijn kids die al swipend opgroeien met iPads, iPhones en iPods, wel meteen begrijpen dat dat grote zwarte apparaat bedoeld is om (oma) te bellen!
Vintage is forever!

Inmiddels staat dit zelfgemaakte activity centre al een tijdje in de kamer en het blijft een groot succes. Alledrie vermaken Liam, Gwen en Lynn zich er prima mee. Mission accomplished dus! 

Maak jij ook weleens iets zelf? Let me know! 

 

Een liefdevol 2017!

Een nieuw jaar. Nieuwe ronden, nieuwe kansen. We wensen elkaar allerlei goeds, waaronder vaak een liefdevol nieuw jaar. En voor mij is 2017 ook echt al zo begonnen. Maar misschien niet om de reden die je zou verwachten…

Ik wandel door mijn eigen buurtje, genietend van de gezellige sfeer die door de ramen van de verlichte huizen wordt verspreid. Het loopt tegen achten, en het is al erg rustig op straat.

Niet vaak ben ik zo dichtbij huis ‘op locatie’. Met enkele minuten (op mijn tempo ?) ben ik al op de plaats van bestemming: de thuisbasis van I., B., O. en J., een jong gezin dat volgende maand samen voor het spreekwoordelijke ‘altaar’ (het is tenslotte maar een tafel, wel een heel mooie, maar toch) zal staan om ten overstaan van mij elkaar het ja-woord te geven. Twee van de vier hoofdrolspelers heb ik helaas nog niet in levenden lijve ontmoet, die lagen net op bed toen ik aankwam ?. Maar hun rol in het geheel is uiteraard onmiskenbaar.

Het liefst spreek ik bij aanstaande bruidsparen thuis af voor het voorbereidende gesprek. Ik stap daarmee namelijk letterlijk hun wereld in en dat geeft me een beter beeld van de mensen die ik in de echt mag verbinden. Je voelt je er als aanstaande bruid(egom) niet alleen het meest op je gemak, wat goed is voor de sfeer tijdens het gesprek dat voor sommige mensen toch spannend is, maar je interieur zegt natuurlijk ook veel over je en ik geniet er altijd van als mensen vol trots over hun huis vertellen. Soms is dat nog in het stadium van afbouw en worden de bouwtekeningen en -foto’s uitgebreid toegelicht en soms wonen de aanstaande echtgenoten er al jaren samen en liggen er al vele herinneringen die worden opgehaald. Zo bijzonder om daar – als vreemde – deel van te worden gemaakt!

En misschien is het toeval, maar als er eentje is, word ik ook altijd heel warm welkom geheten door de kat des huizes. Zo ook dit keer: Door vindt het maar wat gezellig dat ik haar fauteuil uitkies om de avond in door te brengen. (Ik schrijf nogal wat dus een goede plek is onmisbaar.) Ze kruipt tegen me aan en mengt zich meermalen in het gesprek en wordt daarmee vanzelf ook onderwerp van het gesprek. ? Hieronder kun je ze zien. Ondertussen heb ik dus al aardig soortgelijke foto’s op verschillende adressen gemaakt. Ik heb daar nog niet veel collega’s over gehoord, dus het zal wel bij me horen…

Door ?
Na een kleine 3(!) uur (een persoonlijk record!) neem ik afscheid van Door en haar baasjes I. en B., mijn hoofd vol inspiratie voor mijn speech. Ik kan niet wachten! Nu maar hopen dat ik een mooie bijdrage kan leveren aan hun nu al mooie en liefdevolle start van 2017! Als dat zo is, dan deel ik dat volgende maand graag met je!

Mijn trouwseizoen 2017 verklaar ik hierbij voor geopend!

Zeeuwish kisses are Pearls! ?

“Goes is even een stukje hemels paradijs rijker!”, zo luidt de lokkende tekst. Nou, dan ben je zeker van je zaak. 

En dat werkt in ons doe-maar-gewoon-Zeeland. Want niet alleen ik was benieuwd naar wat dat tijdelijke paradijs ons dan te bieden heeft. Nee, het kleine winkeltje bood amper genoeg ruimte voor de mensen die er een kijkje kwamen nemen. 

Mijn chocoladeverslaving heb ik – geen grapje – al jaren onder controle. Helemaal afgekickt. Maar toch, er voorbij lopen was geen optie. Ik vond het tijd voor een traktatie voor the old folks, aangezien de kids prima door de Sint worden verzorgd ?

En toen stond ik daar. De schaaltjes met stukjes om te proeven staarden me aan. Schreeuwden bijna naar me. En dat terwijl ik dus echt geen chocoholic meer ben. 

Wat moest ik kiezen? Kon moeilijk alles proeven! Gelukkig hielp de aardige dame me door een snelle beschrijving van alle soorten chocolatebars, truffels, vegan bars en cocoballs te geven. Maakte de keuze bijna nog moeilijker, maar het is me gelukt. Met een zakje vol zoetigheid (3 smaken: espresso, salted caramel en kokos, geloof ik) ben ik helemaal happy de winkel uitgelopen. Geluk zit ‘m toch in de kleine dingen ?


Inmiddels is het zakje leeg dus ik kan je een weloverwogen oordeel geven. Ik houd het kort: yay! Een aanrader! Voor iedereen die in meer of mindere mate van zoet en anders houdt (die zelfs voedingsintoleranties of overtuigingen heeft) een nieuwe pearl, for the time being. Snel gaan kijken, proeven, kopen en genieten dus! Bring December on!

Fijne zondag nog! (Goed moment trouwens om gelijk even te kijken op de website (klik) of Facebookpagina (klik) van Zeeuwse zoenen ?)

Colourful Zeeuwish pearl!?️‍?


Je zou denken dat ik het expres doe. Zeker als je naar de foto kijkt. Maar geloof me, als ik zeg dat het echt niet zo is. Ik realiseer me uiteraard wel steeds vaker dat het gebeurt: qua kleur zijn overduidelijke overeenkomsten te bespeuren in de outfits van m’n kids en de mijne (zonder te ‘twinnen’!).

En dat is eigenlijk best logisch te verklaren. Want kleuren kies je (of in ieder geval ik) nooit zomaar. Er zit een hele psychologie achter. Niet dat ik me daar erg van bewust ben, maar ik trek altijd op basis van mijn gevoel iets uit de kast. Zo ook vandaag: veel rood, wit en zwart als de basis. Dat rood en wit alsook het contrast staat me goed; het haalt me op (en gelukkig geldt dat ook voor mijn kids ?). 

Dat geldt voor nog veel meer kleuren, zo leerde ik tijdens een kleuranalyse van Jannie, eigenaresse van Kijk op Kleur (Vlissingen). Waar ik overigens de enige was die met een regenboog het beste uit de verf komt (karakteristiek ‘Helder’); de andere dames konden juist veel beter donkere tinten hebben.

 

En wat extra leuk was: als je maar genoeg naar je gevoel luistert en niet zomaar de mode volgt, kies je eigenlijk in het gros van de gevallen ook de kleuren die bij jou passen. Laat ik voor mezelf spreken: ik was toch blij om even bevestigd te krijgen dat ik niet al tig jaren  in mismatches heb rondgelopen ?.

Hoewel die kleuranalyse alweer een aantal jaren geleden is, blijft wat ik er heb geleerd actueel. Tijdens het shoppen ook zeker; het behoedt me voor een hoop miskopen. Dat vind ik een mooi bijkomend voordeel. Net zoals ik de oude miskopen die toch in m’n kast bleven liggen, nu met een gerust hart de deur uit kan doen. No more excuses!

Na de kleuranalyse, wil ik eigenlijk ook nog een stijlanalyse doen. Wordt vast weer een gezellige avond met blunders en bloopers. Snel plannen dus! Nu zag ik online (klik!) dat er volgende week zaterdag 26 november al een open dag is bij Kijk op Kleur (en ook nog eentje in december en januari). Ik zet ze in m’n agenda. Misschien zie ik je daar? 

Kijk ondertussen even op de website, je vindt er onder meer de powerlook voor vrouwen (die je gratis kunt downloaden!), een webshop en heel veel handige informatie!

Vind jij ook je kleur in deze (najaars)storm?

Er was eens…

de eerste regenachtige zondagmorgen van november 2016. Ik baal ervan. Wil naar buiten, naar ons fijne strand. De wind door je haren, de zilte zeelucht opsnuiven en later lekker opwarmen in een strandtent met een grote kop van wat dan ook, als het maar warm is. 

Je snapt, ik heb er zin in. Optimistisch gaan we op pad. Iets minder optimistisch komen we aan bij de Veersedam. Misschien toch niet zo’n briljant idee met de kids: het regent veel harder dan de weerberichten en buienradar deden vermoeden. 

Wat dan? Onze provincie biedt genoeg. Maar ja, ik heb zoonlief beloofd naar het strand te gaan en daar herinnert hij me luid en duidelijk aan. ?

Het moet dus écht een goed alternatief zijn voor zandkastelen bouwen en rondrennen door de duinen. En het moet al open/toegankelijk zijn op dit tijdstip. En om de wensenlijst compleet te maken: liefst op steenworp afstand, want autorijden moet vooral niet te lang duren, volgens de jury die zetelt op de achterbank, ook al zijn ze niet eens heel kritisch. 

Maar goed, back on topic! Waar moesten we heen? Vanaf onze tussenstop was het eigenlijk niet moeilijk om te beslissen. Een minuutje of vijf verderop ligt immers de bekende molen, oftewel De Jonge Johannes in Serooskerke! 


De perfecte bestemming voor ons vanmorgen! Want elke dag vanaf 10.00 uur geopend met toffe speeltuin buiten (die we maar even links hebben laten liggen vanwege het weer) en overzichtelijke speelhoek (en hangplek voor oudere kids) binnen. Kun je zelf even lekker zitten en toekijken. Naar je gezelschap en naar buiten, waar wij een regenboog vonden. Gewoon genieten. Net als in die strandtent, even opwarmen. Wij hebben er gelijk ook gezellig en smakelijk gegeten.


Enne, zoals je ziet; nadien toch nog even genoten op het strand! Was het toch een goed idee van me om vroeg naar buiten te gaan. Want sinds we terug thuis zijn, is het alleen maar donkerder geworden en harder gaan regenen. We zitten nu dus lekker samen op de bank en vloer bij de kachel. Onze ‘plus one’? Een dekentje ?

Laat de winter maar komen! Voor nu: een fijne zondag!