Love is in the air, baby!

Letterlijk. Baby.

Want vandaag heb ik toch zo’n geweldige eregast meegemaakt tijdens deze ceremonie! De jongste ook, denk ik (er waren er meer). Ik heb het over het lieve kleine zoontje van I&M, dat een ‘grande entrée’ maakte in een versierde bolderkar. Amper 3 maanden oud en hij kwam de ringen ‘brengen’. Terecht begon één van de trotse oma’s te applaudisseren toen hij eindelijk bij papa (en later bij mama) op schoot mocht, vlak voor de ondertekening van de akten.

Bij het openen van de ceremonie, vroeg ik alle aanwezigen, maar vooral I&M (en mezelf) eens goed om zich heen te kijken en een ‘mental picture’ te maken van de prachtige kerk waarin we waren. Natuurlijk zijn er meer dan genoeg geweldige echte foto’s gemaakt van die indrukwekkende ruimte. Die vervangen was mijn doel ook niet. Ik wilde graag met het selecte gezelschap ‘in het moment’ zijn. Klinkt misschien zweverig, maar tegenwoordig gaat alles zo snel (langs je heen). Dat geldt zeker voor een bruidspaar op hun trouwdag. Ik wilde iedereen gewoon even bewust maken, verbinden.

Want daarvoor waren we toch ook daar. Om twee mensen, afkomstig uit twee ‘uithoeken’ van Nederland die elkaar desondanks hebben gevonden, te vieren en te zien hoe ze voor altijd officieel voor elkaar kozen. Wat ben ik blij dat ze dat in Goes hebben gedaan!

Volgens mij is het gelukt en waren we allemaal samen in het moment. De ceremonie was ontspannen; er werd gelachen en gehuild en de tijd vloog om. Datzelfde geldt vast ook voor de rest van de dag voor I&M. Ik hoop dat ze mogen terugkijken op een geweldige dag.

Lieve en vooral stralende I&M, zoals in ‘jullie’ liedje al wordt gezongen: hou elke dag alsjeblieft een beetje meer van elkaar. Ik heb genoten van vandaag, van jullie vrolijkheid, en van jullie innige en pure liefde voor elkaar, die zo van jullie afstraalt. Dank dat ik vandaag jullie huwelijk mocht sluiten!