Bye bye 2018!

De laatste dag van 2018. Het uitgelezen moment om plannen te maken voor 2019, maar ook om even terug te kijken… kijk je mee over mijn schouder?

Foto werd gemaakt door Mardiefotografie en met toestemming van het bruidspaar gebruikt.

Hoewel het echt heus niet allemaal rozengeur en maneschijn was, mag ik wèl terugkijken op een heel mooi trouwjaar! Wat heb ik weer veel leuke mensen mogen leren kennen en wat ben ik blij en trots dat ik ze het huwelijksbootje in mocht helpen , op naar een toekomst samen. 😊 Aan al die lieve mensen: (nogmaals) dankjewel dat ik jullie heb mogen ontmoeten en dat jullie me de ceremonie toevertrouwden!

Tijdens zo’n ceremonie klopt over het algemeen alles; iedereen is blij en gunt elkaar de wereld. De liefde regeert. Ik krijg er altijd weer een warm gevoel van, en dat als ‘buitenstaander’. Laat staan hoe de naasten zich voelen!

Beeld je dat gevoel nu eens in, instant. Hou het vast en neem het mee 2019 in! Zoals ik nu hoor in een nummer van de ons veel te jong ontvallen Avicii: “life’s a game made for everyone and love is the prize!” Niks meer aan toe te voegen.

Tot in 2019, mensen. Maak het onvergetelijk! 💫

Second chance at love ❤️

Iedereen verdient tweede kansen. Op welk vlak en om welke reden dan ook. Dus ook in de liefde. Als trouwambtenaar mag ik daar regelmatig getuige van zijn: mensen die nog eens of eindelijk de echte Grote Liefde vinden.

Bijna een week geleden zaten twee van zulke mensen tegenover me. Stralend! Met ‘hun’ vijf knappe kids. Klaar voor een nieuw hoofdstuk in hun leven, allemaal samen.

Het voorgesprek bij dit bruidspaar thuis leverde me weer veel inspiratie op. Dat is soms lastig. Nou ja, het is een luxeprobleem ;-). Ik houd mijn speeches namelijk altijd redelijk kort, omdat ik wil dat de details die ik aanhaal, lichtpuntjes uit de levens van de bruidsparen zijn die samen een compact, maar toch een mooi geheel vormen. Ik houd van details, maar wil er niet in verzanden. Omdat we daardoor afgeleid zouden worden van de hoofdzaak: het vieren van de liefde van de twee (of in dit geval 7) belangrijkste mensen in de zaal.

Ik hoop dat ik erin geslaagd ben, lieve M & R. Ik hoop dat jullie terug mogen kijken op een ceremonie waar jullie blij van worden. Maar vooral hoop ik dat de toekomst jullie alles brengt wat jullie wensen! Dank dat ik jullie huwelijk mocht voltrekken!

12•5•17 ?

Vandaag topdrukte! Daarom mocht ik tegen twee prachtige Goese decors huwelijken sluiten. Het eerste in de Grote Kerk, waar ik M&M in de echt mocht verbinden. Het werd een gezellige, ongedwongen en interactieve ceremonie, niet in de laatste plaats omdat ik de grote broer (van deze bruid) en zijn bruid 2,5 jaar geleden ook mocht huwen.

Aangezien dit bruidspaar wel wat humor in mijn speech wilde, heb ik een aantal huwelijkswijsheden (ik las erover in een tijdschrift, zie mijn foto) voorgelezen en de rest ervan als aandenken en verrassing in hun trouwboekje gestopt. Leuk als ze dat weer openen en die speech compleet vergeten zijn ;-).

 Met live (orgel- en piano)muziek (aanrader!) als omlijsting werd deze ceremonie nog persoonlijker. 

Daarna mocht ik in het oude stadhuis M&T trouwen. De bruid moest helaas haar jong overleden ouders hierbij missen en draagt nieuw leven in zich. Ik ben een sucker for symboliek en om deze (groot)ouders en de baby te gedenken en bij de ceremonie te betrekken, heb ik ervoor gekozen om een tak met drie lelies op tafel te plaatsen. Deze bloemen staan immers symbool voor van alles: onder meer beminnelijkheid, liefde, vruchtbaarheid, vrouwelijkheid, eenheid en vergankelijkheid. 


Nu kan ik inmiddels niet meer staan of lopen, dus vanaf de bank wens ik je een mooi weekend!

Een nieuw begin!



Photocredits: mij onbekend, via Pinterest

De afgelopen dagen had ik de verkiezingsuitslag nog in mijn hoofd, zoals zovelen. Hoe anders had het kunnen aflopen. Wat als niet zoveel mensen gebruik hadden gemaakt van hun sterk bevochten en verworven stemrecht? En wat is er veel gesproken over ‘de Nederlandse identiteit’. Want wat betekent dat nou eigenlijk?

Die gedachten nam ik mee, toen ik door twee heren in hun (aanstaande) huis werd verwelkomd. De een is wat uitbundiger dan de ander, maar allebei zien ze er gelukkig uit. Ze hebben zin in hun verdere leven samen, terwijl ze terugkijken op hun levens die stiekem al verder gevorderd zijn dan ik had gedacht ;-).

Samen hebben ze zoveel raakvlakken; ook wat betreft hun religieuze achtergrond. Alles klopt. Nu wel. Vroeger was dat heel anders, werden ‘zij’ door hun geaardheid als ‘ziek’ bestempeld. Maar tegenwoordig is dat gelukkig (!) helemaal anders. Daarom gaan ze nu samen officieel een nieuwe toekomst tegemoet. Ze gaan niet trouwen, maar een geregistreerd partnerschap aan. Dat dat juridisch praktisch niks uitmaakt (lees ook m’n blogpost van vorig jaar hier) weten ze. Maar gevoelsmatig is het voor sommige mensen uit hun omgeving beter te accepteren, zodat ze daarvoor kiezen. Zonder zich bezwaard te voelen, passen ze zich toch een beetje aan. Maar dat is van ondergeschikt belang, want ze kijken er zo naar uit! En ik mag aan de start van hun reis staan over een paar weken. Wat een eer! Wat een vrijheid! Wat een identiteit!

Goede week gewenst!

Soulfood: a juicy Zeeuwish pearl! ??

 “Het ziet er zó leuk uit!”, bedacht ik me keer op keer als ik er gehaast voorbij sjeesde, want nooit tijd om even rustig rond te kijken (lees: teveel ‘moetjes’ op m’n lijstje, ‘teveel’ kids bij me om het pand ongeschonden te verlaten, enz.). En dat terwijl het schattige kleine pandje zoveel leuks te bieden heeft!
Je vindt het naast de Goese Grote Kerk en lijkt daardoor nóg liever. Klein is immers fijn. 

 “Wat vind je daar dan?”, hoor ik je – logisch – denken. Nou, The Juice Bar/Boutique Dunya! Een uniek plekje in de regio met allerlei eerlijke, verantwoorde en doordachte spulletjes. Van fijne babycrèmes tot uniek serviesgoed; je vindt het daar. Net als natuurlijk de vele fijne sappen en smoothies, waar ik voor ging. 

Afijn, zoals ik al zei, al tig keer het voornemen gehad er binnen te stappen, maar dus nooit gedaan. Tot een paar weken terug. Met kids, nog wel! (Jaja, vind ik het vermelden waard!) 

Erg leuk en lekker ? en ik had het natuurlijk ook al véél eerder moeten doen, want ik had de eigenaresse, mijn oud-klasgenote Greetje al lang (yup, feels like ancient history ?) niet gezien. Top om te zien dat niet alle Zeeuwish jongeren de provincie definitief verlaten.

Sterker nog, Greetje gaat vooralsnog nergens heen want ze heeft zeer recentelijk een nieuwe vestiging van The Juice Bar geopend! In Vlissingen! Dus steeds meer Zeeuwen kunnen aan de vers bereide sappen en smoothies. Hoe tof is dat?!

Maar je vindt ze niet alleen daar: ook op festivals kom je ze tegen. En online natuurlijk: www.juice-bar.nl en op Facebook.  Kortom: je kunt in ons mooie Zeeland nu al niet meer om The Juice Bar heen! En dat is heel goed! Op naar een healthier Zeeuwish en dus better life ?! Worden we allemaal leuker van. Enjoy!

Het zit hem in de symboliek ❤️

image

De bode en ik kijken elkaar aan. We hebben alles klaargezet en doorgesproken. De meeste eer is trouwens voor haar. Voor ons allebei is het een primeur: een huwelijk voltrekken in de raadzaal (zie foto hieronder). Maar we hebben geen enkele reden om eraan te twijfelen dat het goed zal gaan.

Nu is het wachten op het bruidspaar, ze zijn fashionably late. Hun gasten trouwens ook. Maar ook dat is geen probleem. Hier meldt zich straks immers niet nog een bruidspaar, zoals dat op het oude stadhuis vaak wel het geval is.
image

Veel langer hoeven we trouwens niet te wachten: het geronk van de R8 spider kondigt de komst van het bruidspaar luid en duidelijk aan ;-).

Een stralend bruidspaar stapt uit en na een warme begroeting klets ik even gezellig met ze terwijl de bode de – voor een groot deel niet Zeeuwse – gasten naar de zaal begeleidt. Op die manier kunnen de bruid en bruidegom immers de mooiste entree maken. Je krijgt maar één kans om op dat moment die onuitwisbare eerste indruk te maken ;-).

Tijdens het voorbereidende gesprek werd me al snel duidelijk dat de bruidegom in kwestie wel heel erg zijn best had gedaan, waar het het aanzoek betreft. Ik zal niet alle details uit de doeken doen, maar er kwamen een heleboel enveloppen en mysterieuze opdrachten bij kijken (echt, heel leuk!)… en dat inspireerde me er onder meer toe om tijdens de ceremonie ook iets met envelopjes te doen.

Soms geef ik een bruidspaar een klein, ludiek aandenken aan de ceremonie mee, als ik denk dat dat bij ze past. Zo ook vandaag. Ik wilde al langer iets doen met bloemen, vanwege de betekenis ervan. Maar bloemen ga je als BABS niet geven; de bruid heeft 9 van de 10 keren al een prachtig bruidsboeket bij zich (duh)!

Maar het idee bleef zich opdringen. En dus heb ik een ‘alternatief 2D boeket’ (dat nooit vergaat!) samengesteld met bloemen die misschien qua looks niet zozeer prachtig bij elkaar staan, maar des te meer qua betekenis.

Na mijn toelichting bij iedere afzonderlijke bloem (zoals de Gerbera = “Door jou wordt alles mooier”), heb ik het boeketje tezamen met de zelfgeschreven geloften van het bruidspaar, in het trouwboekje gestopt zodat ze bij het bijschrijven van hun eerste kindje nog eens extra kunnen stilstaan bij hun belofte van vandaag.

Wat een mooi werk is het toch!

Schermafbeelding 2016-02-10 om 20.18.54

Wednesday = wedding day! ?

Mijn trouwseizoen, voor zover daarvan sprake is, 2016 is geopend! Yay! Op naar het Goese stadhuis!

Vandaag mocht ik Eveline en Jean-Pierre in de echt verbinden. Zelden zo’n kleurrijk bruidspaar gezien. Hoewel de regen met bakken uit de hemel kwam (alle moeite om mijn haar nog een beetje leuk te maken ten spijt ?), is het dus ook  een zonnige ceremonie geworden. De Beatles omlijstten het geheel mooi met “Here comes the sun”, dat op verzoek van het bruidspaar werd gedraaid toen de bruid liefdevol werd weggegeven door haar vader.  

De kop is eraf! Na het afscheid (met gelukkig lovende woorden) van het bruidspaar, snel weer naar huis, kids op bed en zelf ook plat. Bijtanken maar weer. Maar in ieder geval een mooie herinnering rijker!

Schermafbeelding 2016-02-10 om 20.18.54

En Nobel is het!

Hai!

Een klein momentje van rust op de zondag, dus een mooie aangelegenheid om een blogpostje te schrijven!

Ik heb weer een nieuw Zeeuws adresje om aan het lijstje toe te voegen. Al weken werd het aangekondigd: er zou een nieuwe kringloopwinkel (eigenlijk: kringloopwarenhuis) openen in Goes, op loopafstand van ons huis. De naam? Nobel. En dat dekt de lading ook wel, want de initiatiefnemers hebben als doel om mensen in armoede en nood te helpen. Zo mooi!

De grote opening was gisteren en dus ben ik er gelijk een kijkje gaan nemen met man en kids. En we waren niet alleen! Wat was het druk, in de mooie ruime winkel, gelegen aan de Van de Spiegelstraat. Aan de rijen voor de kassa’s en de volgeladen auto’s was wel te zien dat er veel bruikbare spullen zijn te vinden, dus ga er zeker eens een kijkje nemen!

Door ons werden eigenlijk vooral hobbyartikelen aangeschaft: mijn mannen hebben ieder een rode auto gescoord (en de dames hebben het gepresteerd om eens niets te kopen, dat komt vast de volgende keer wel)! ?

image

Wij zullen er vaker te vinden zijn! Want wat is er nou leuker dan lekker rondneuzen en shoppen, terwijl je er anderen mee helpt?! Ga jij ook?

Schermafbeelding 2016-02-10 om 20.18.54