Sprookjeskoets en chocolade!

2018, wat ben je mooi begonnen! Vandaag heb ik ‘mijn’ eerste huwelijk van dit jaar mogen voltrekken! Graag vertel ik je er hier kort iets meer over.

Het is rond enen vanmiddag. Als ik aankom op de Grote Markt, springen de feestelijk geklede mensen me al in het oog. Ze horen niet bij de gasten van het bruidspaar dat op dat moment binnen door een van mijn collega’s wordt getrouwd. Ik verwacht dan ook dat ik ze zo direct zal ontmoeten als ik H&B ontvang bij de indrukwekkende, hoge deuren van het stadhuis.

Ik ben ruim op tijd, maar doordat ik even sta te kletsen met mijn collega (zo vaak zien we elkaar niet), word ik toch wat verrast door de aankomst van het aanstaande echtpaar, want ook zij zijn er vroeg. Vroeger dan ik had verwacht. Uiteraard is dat geen enkel probleem; zo is er meer tijd voor het nemen van mooie foto’s (belangrijk!) en ik ben ‘good to go’. Ik kijk naar buiten vanuit de trouwzaal en heb helaas geen tijd om een foto te maken van de geweldige koets met zwarte paarden, die H&B na een korte toer in de omgeving hier uiteindelijk laat uitstappen. Die foto komt na de ceremonie wel, denk ik. Nu eerst naar buiten!

H&B kijken me stralend aan. Ze zijn stiekem toch ook wel wat nerveus, zeggen ze. Dat herken ik wel; vrijwel ieder bruidspaar heeft dat gevoel. Hoe stoer ze van nature ook zijn ;-).

Als iedereen (en er zijn veel meer mensen gekomen dan verwacht) een plekje heeft gevonden, is het tijd voor het (eerste) moment suprême: de entree van H&B. B, die van de gelegenheid gebruik maakt om de moeder van H. een boeket te overhandigen; een indrukwekkend gebaar dat ze hebben overgenomen uit België. Een klein kaarsje dat ik op tafel heb gezet, herinnert ons aan de overleden dierbaren.

Zoals altijd, haal ik wat herinneringen van het bruidspaar op, toewerkend naar het ja-woord. Gelukkig is er interactie tussen het bruidspaar, de gasten en mijzelf. Dat maakt alles persoonlijker, mooier wordt het niet. Mijn credo is niet voor niets: de liefde zit hem in de details.

De zaal is dus gevuld met emoties, zeker op het moment dat H&B hun liefde voor elkaar uitspreken. (Oh, wat hou ik ervan!) De ontlading komt na het ja-woord en zelfs ook nog nadat ik de ceremonie heb afgerond.

De koets is dan allang weg… helaas voor mij. Geen foto, maar een nieuwe herinnering aan weer een bijzondere ceremonie! H&B, nogmaals, ik wens jullie alle goeds en ben nog steeds heel erg onder de indruk van jullie en de manier waarop jullie je levens invullen. Zoals wel bleek uit de belangstelling voor jullie huwelijk, zijn jullie een inspiratie voor velen. Ook voor mij! Bedankt voor vandaag!

Ps. Geniet van de chocolade. De liefde gaat immers door de maag ;-)!